บทที่ 5 เด็กดื้อของเสี่ยชัช 5
ริมฝีปากหยักยิ้มขึ้นมาทันทีที่ได้ยินและเธอก็ตัดสายไปทันทีเหมือนไม่อยากจะคุยต่อ เขากดเข้าไปดูสตอรี่เผื่อว่าจะลงอะไรเพิ่มแต่สิ่งที่เห็นทำให้ช็อคจนแทบสำลักควันบุหรี่
อ้ายอันฟอลโล่อินสตาแกรมของเขาเรียบร้อยแล้ว เธอลบสตอรี่ไฮไลท์บางอย่างที่ถ่ายตอนไปเที่ยวกับเขาออกจนเกลี้ยงหมด แม้แต่รูปที่เขาถ่ายให้เธอก็ลบมันทิ้งไปหมดแบบไม่สนใจอะไรเลยสักอย่าง เมื่อกี้เธอบอกว่าจำเบอร์ไม่ได้แสดงว่าเธอลบเบอร์โทรศัพท์ของเขาไปด้วย เธอทำทุกอย่างด้วยความง่ายดายไปหมดเลย ส่วนเขากลับกดเข้าไปดูในคลั่งสตอรี่ของตัวเองแล้วยิ้มบางๆด้วยความรู้สึกปวดร้าวลึกๆอย่างบอกไม่ถูกว่าเพราะอะไรกันแน่ถึงเจ็บขนาดนี้
รูปที่เธอเป็นคนถ่ายให้เขาไม่เคยลบไปเลยแม้แต่ภาพเดียว สตอรี่ที่ลงตอนเราไปเที่ยวด้วยกันถึงจะไม่เห็นหน้าก็จำได้ดีทุกอย่าง บ้านก็ไม่อยากจะกลับเพราะว่าเธอเคยไปค้างที่นั่น เธอไปทำให้เขาจำได้ว่าเราทำอะไรกันไปบ้างที่ไม่ใช่แค่เซ็กซ์อย่างเดียว รถที่ขับไปรับไปส่งบ่อยๆก็ไม่อยากจะใช้เลยมากับน้องชายแทนแบบนี้ไง แล้วก็ไม่รู้ว่าจะเอายังไงดีกับสิ่งที่เกิดขึ้นด้วย
เขาไม่ได้รักอ้ายและไม่คิดว่าจะรักด้วย
ฟ้าเท่านั้นที่เขาต้องการ
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปได้ด้วยดีทุกอย่าง อ้ายออกมาเดินเล่นเพื่อระบายความเครียดหลังจากอาจารย์สอบได้โหดมากเกินกว่าสมองน้อยๆจะรับไหว พอเดินออกจากห้องเธอรู้สึกได้เลยว่าสูญเสียพลังงานไปหมดแล้ว เธอตั้งใจว่าจะดูหนังเรื่องใหม่ที่เข้าโรงแล้วถึงกลับคอนโดไปพักผ่อน หลังจากที่ซื้อตั๋วกับป็อปคอร์นและเครื่องดื่มก็นั่งรอเวลาอีกประมาณสิบนาที แต่ในขณะนั้นเองเสี่ยชัชก็เดินมาพร้อมกับแฟนเก่าที่เขาจะขอคืนดี หรือบางทีอาจจะคืนดีแล้วก็ได้มั้ง เขาซื้อของเสร็จก็นั่งรอและตอนนั้นเองที่เราสองคนสบตากัน แต่ว่าเราไม่พูดคุยหรือทักทายกันแม้แต่คำเดียว เราสองคนแค่แกล้งทำเป็นไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
“เดี๋ยวฟ้าไปเข้าห้องน้ำแป๊ปหนึ่งนะคะชัช”
“ตามสบายครับฟ้า แต่อีกสิบนาทีจะถึงเวลาแล้วนะ”
“จะรีบกลับมาค่ะ ชัชรอไม่นานหรอก”
ชัชมองคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามที่กำลังเล่นโทรศัพท์ไม่เงยหน้ามองหรือแม้แต่ทักทายกันด้วยซ้ำ เขารอจนฟ้าเดินไปลับสายตาแล้วถึงได้เดินไปหยุดตรงหน้าอ้าย เธอเงยหน้ามองแต่ก็ไม่พูดอะไรเหมือนเดิม เขาเลยนั่งลงที่นั่งข้างๆที่ยังว่างอยู่แล้ววางหยิบป๊อปคอร์นของเธอมากินทั้งที่ของตัวเองก็มีอยู่ แต่ของเธอมันอร่อยดีนะทั้งที่เรากินรสชาติเดียวกันแท้ๆ มันต่างกันแค่เขามากับแฟนเก่าและเธอมาคนเดียวได้แบบสบายๆเลย
“กินแต่รสช็อคโกแลตตลอดเลยนะ”
“ข้างล่างเป็นรสชีสค่ะ”
“หนูมาดูคนเดียวเหรอ?”
“ค่ะ”
“แล้ว…ไม่ชวนคนอื่นมาด้วยล่ะ หนูจะได้ไม่ต้องเหงาไง”
“เสี่ยชัชหมายถึงแฟนใหม่ของหนูเหรอคะ?”
“อื้ม”
“วันนี้เขาไม่ว่างค่ะ เขาซ้อมฟุตบอลกับทีมอยู่แต่เดี๋ยวคืนนี้หนูว่าจะไปเที่ยวกับเขาค่ะ เมื่อวันก่อนเราไปด้วยกับที่ผับสนุกมากเลยค่ะ อีกอย่างหนูกับเขายังไม่ได้เป็นแฟนกันค่ะ แต่อีกไม่นานก็ไม่แน่หรอกเพราะเขากับหนูเข้ากันได้ดีมากเลยค่ะ เขาใจดีมากเลยนะ เขาเป็นสุภาพบุรุษสุดๆด้วย ขนาดมีโอกาสใกล้ชิดมากก็ยังไม่ทำอะไรลุ่มลามกับหนูเลย เราไปเที่ยวด้วยกัน เรา…”
“มันดีกว่าเสี่ยจริงๆเหรอ!?”
“แล้วเสี่ยชัชจะรู้ไปทำไมคะ?”
“แค่อยากรู้ว่ามันดูแลหนูดีเท่าเสี่ยรึเปล่า แต่ดูจากที่พูดถึงแล้วหนูคงจะชอบมันมากสินะ นี่เอามันไปค้างที่คอนโดรึยังล่ะ หนูให้มันทับรอยเสี่ยไปแล้วรึเปล่าห่ะอ้าย!?”
“มันเรื่องส่วนตัวค่ะ!”
“ส่วนตัวเหรอ? เสี่ยว่าหนูเข้าใจผิดไปนะ เสี่ยเป็น…”
“เป็นของคนอื่นค่ะ”
“อ้าย!!”
“เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันเสี่ยชัชลืมไปแล้วรึเปล่าคะ เสี่ยเป็นคนบอกหนูเองนะ แล้วตอนนี้เสี่ยชัชก็มีคนของตัวเองแล้วไม่ควรจะมายุ่งเกี่ยวกับหนูอีก เรื่องของเราสองคนก็ให้มันเป็นแค่ความทรงจำก็พออย่าเอามันมาเป็นปัญหาเลย อีกอย่างเสี่ยเป็นคนบอกให้หนูหาผู้ชายสักคนเองนะคะ หนูก็กำลังมีคนดีๆเข้ามาในชีวิตแล้วนี่ไงเสี่ยจะโวยวายทำไม หวังว่าครั้งหน้าเจอกันอีกเสี่ยจะแกล้งทำเป็นไม่รู้จักหนูนะคะ ขอตัว!” เธอบอกชัดด้วยน้ำเสียงไม่สั่นไหวอะไรทั้งนั้นแม้ว่าขอบตาจะร้อนผาวมากพอสมควร
เรื่องของเราเริ่มต้นยังไงก็ให้มันจบไปแบบนั้นแหละดีที่สุดแล้ว เธอไม่ยื้อ ไม่รั้ง ไม่ขอรื้อฟื้นความทรงจำอะไรแล้วทั้งนั้น เขาควรได้อยู่กับคนที่ต้องการและรอคอยมานาน ส่วนเธอก็ควรจะอยู่คนเดียวดีกว่าทำให้ใครเจ็บปวดเพียงเพราะอยากรู้สึกดี
ความรู้สึกที่เกิดขึ้นก็ให้เวลาเยียวยากันไป
เธอรับมือคนเดียวไหว
